عمر زیادیست کتک می خوریم
از همه سیلی که نه، چک می خوریم!
ذله شدیم از غم و بی سر صدا
حرمت این نان و نمک می خوریم!
هآلوی بی غلّ و غش و ساده ایم
چیز عجیبیست کلک می خوریم؟
گرچه گذشته ست قرون قدیم!
باز که ما چوبِ فلک می خوریم
دوره ی خان ها که تمامیده است
باز چرا ما دگنک می خوریم؟
دست که بالاست، و تسلیمتان!
باز که هی پاتک و تک می خوریم
خنگ و بَبوییم و کمی سر به زیر
از کس و ناکس متلک می خوریم
گرچه طلاییم ، پشیمان شدیم
مصلحتش چیست محک می خوریم؟
زندگی ما شده شیرین ترین!
کم کَمَک انگار ترک می خوریم!
آخر قصه است ، پیاده شوید!
چون که به میدان ونک می خوریم

