سوره ی ستاره

شعر و ترانه

یا زنــدگـــی نکــبــتـــی ام  را تمــــام کــــن
یـــــا زخـــم هــــای روح مــرا التــیام کــــن

گــفــــتی کــه هــیــچ داخـــل آدم نبـــوده ای
مــن خــر درســت! به عشـق بیا احترام کن

در دیــن ناقــص تو که چـیزی حلال نیست!
فـــتــوا بــده وَ عشــق مــرا هم حــرام کـن!

چکش زدی چه بد ســر احســاس وحال مـن
آدم قــراضــه ای شـــده ام پــس نــگام کــن

مــی بینـــمت و مو به تنم سیـخ مــی شــود
کـابــوس تلــخِ بـــودن خــود را تمــام کـــن

نــفریـن و نفــرتت همــه چیزش به پای من
حــــالا کـــه مــی روم دَم آخــر قــیــام کـــن

مــُردم کنـار پیـــکر مــن دف بــزن بخــوان
دم/ دم/ د/ دم/ د/ دم/ د/ د/ دم/ دم/ درام کن

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/٥/٢٥ساعت ٥:٤۳ ‎ب.ظ توسط مهدی صادقیان ستاره بارون () |


Design By : Night Skin