نویسنده: مهدی صادقیان - ۱۳۸۸/۳/۱۱
و باز روی لبت رنگ ماتیک می زنی
بنفش ... رنگ جیغ متالیک می زنی
خیال نکن که یک طرح ساده ایست،عزیز
گزینه های عشق مرا تیک می زنی
چقدر دلبر و نمکین می شوی ، جواهرَکَم!
بزک که می کنی و تیپ شیک می زنی
همیشه فکر و خیالت قشنگ و رویاییست
اگرچه حرف های رمانتیک می زنی
هنوز هم که هنوز است پشت کنکوری
مهندسیّ کجا؟ پلی تکنیک می زنی!
قمار بازی و ماهر وَ چیره دست که باز-
به روی آس دلم آس پیک میزنی
برای اینکه بیازاری ام همیشه به من
هزار حقه ...نه ! پلی تیک می زنی
و فکر میکنم امروز بعد خواندن شعر
دو چک به من ، رفیق تو ، فابریک می زنی!
اگر فرار کنم الان به ماه از دستت -
مرا هدف گرفته ،با بالستیک می زنی!!

