نویسنده: مهدی صادقیان - ۱۳۸۸/٦/۳
نمی خوامت دیگه تورو
با ایــن همه دو رنگـــیا
بــــرای قلـــب من شدی
شبـــیــه آدم سنـــگیـــــا
شــدم یه عشــق کاغـذی
برات- مث عروســکات
دلـــم داره تلـــف میــشه
میون اون متـــرســکات
شـــدم مـــث بـازیچه ها
تا صب میــون دست تو
دوپیـک شراب تلخ وناب
بــرا چشــای مســت تـو
یه عشـــق آبـــکی بـودم
واســه هوس واسـه هوا
یه ساده لوح ِ پاره وقـت
فقــط بــرا بعـــضی شبا
چه جوری برمی گردونی
عمر به بــازی رفتهَ مو
الان بــاید تمــــوم کـــنم
این زنـــدگیه ِ باخـتهَ مو
همــه ی دلواپســی مــو
بیـــار و پــس بده بــرو
همــینه حــرف آخــــرم
نمی خوامت دیگه تورو