سوره ی ستاره

شعر و ترانه

تـوی ایـن پیـــاده رو هـــا

تـــوی ایـن شــهر شـــلوغ

کـــــــار آدمــــاش شـــــده

حــــقه و نـیرنگ و دروغ

 

مــــــن ســـــاده رو بگـــو

چه زود خـــراب تو شــدم

چشــــام و بســـته بـــــودم

محـــو نقــــاب  تو شــــدم

 

پشت اون چهره ی خندون

یـــه دیــــو سیــــاه بــودی

با دل کــثیف وســنـگــــت  

شــــــبیه  گنــــاه بـــــودی

 

مـــــن ســــــاده رو بگـــو

شـــــدم یه دستـمال کاغذی

بعـــــد مصــــرفت شــــدم

 یـــه عشـق پست عوضی

 

مـــــن ســــــاده رو بگـــو

که دیـــگه ادم نمـــی شـــم

تو خـــودم پــــوسیـــــدم و

هــــی ذره ذره کم می شـم

 

حـــــال من خیـــــلی بـــده

همــــش تو نفــــرین مــنی

که بـــه خاطـــــرت شـــدم

یه عشــــق رسوا شـــدنـی

 

عشـــق و وردار رو بــرو

وعــــده ی ما جهــــنمــــه

تـــا ابـــــــد بسوزونـیـــش

خـــــدای من بــــازم کمــه

 

نوشته شده در ۱۳۸۸/٩/٢۸ساعت ۸:٢٠ ‎ب.ظ توسط مهدی صادقیان ستاره بارون () |


Design By : Night Skin