سوره ی ستاره

شعر و ترانه

آمــدی در مـیــان بــی خـــبــری
بــیـن شــب های تــلخ دربــدری

بــین اســپرم هــای بــی سـروتـه
بیــن آب جــــهنـــده ی کــــــمری

روی پیشانی ات دولکه ی ننـگ
توی گوشت عجب عجب پـسری

لـــکــه ی ننــگ مــادری خــائن
لـــــکه ی اتهـــام بـــی پـــــدری

یک دوجــین خواهــروبرادر بــد
حاصل عمر یک زن "خــطری"

او کـه با چشـم بستـه اش گـذراند
روزوشب را به کار عشوه گری

عشـق و ایمــان و آبــرویــش را
ریــخت در پــای هــرالاغ نـری

بی خیــال غــرور و عفــت خود
بــی خــیـــال نـگــاه پشــت دری

هی دویـد و دوید و پس انداخــت
بچـــه هـای حــرامـــزاده تـــری

سوسن و لادن و جــلال و کـریم
اصــغرواکــبرو زری و پــــری

او که امــشب کنــار مـردی بـود
شـــب دیــگر زن کـــس دگــری

آه اگـــربازهم خـــطا می رفـــت
تیرشـــهوت پــرســت کره خری

دوســه مــاه تمـــام مــی افتـــــاد
باز دنـــبال سقـــط جـــانـــــوری

آخــرش هم که دسـت اچ آی وی
آمـــد و زد به ریــشه اش تــبری

بعدازآن بین قرص و زیـرسِـــرُم
روزگارش خلاصــه شد سپــری

تا شبی که غریــب تــرجــان داد
بـی هــم آغوش و یارو همسفری

یک نفرگفت این جنازه ی کیست
وحی آمد کــه یک زن "حشری"

مــی رود ســرکــند درآن دنــیــا
دردل کـوره های شعله وری....

 

 

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/۱٢/٢ساعت ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ توسط مهدی صادقیان ستاره بارون () |


Design By : Night Skin